* Muziek door het Hilliard Ensemble.

* Welkom

Het paasverhaal, het verhaal van Jezus zit vol met tekens en hoe alles kan kantelen, hoe je anders tegen de situatie aan kan kijken, vanuit welk licht je kijkt.
Pasen is dood en leven, steen en verlossing, onderdrukking en bevrijding, duister en licht….
En wij vroegen ons ook af wat dat opstaan uit de doden mag betekenen..

Ik denk dat dát juist je zoektocht naar het geloven in heelheid van de schepping is

Hoe kan ik geloven wat ik niet begrijp, niet zie…
Hoe kan je blij zijn over iets waar je verstand bij stil staat..
Hoe kan je doorgeven wat je zelf totaal niet kunt snappen..

Pasen is je verbazen over het wonder dat een nederlaag én een overwinning blijkt te zijn
Pasen is dat waar je deelt er iets gebeurt,
Gister lazen wij:
En toen zij aan land waren gestapt 
zagen zij dat er een houtskoolvuur was aangelegd
met vis erop en brood
Jezus zei hun: “komt ontbijten”
Hoewel zij wisten dat het de heer was durfde geen van de leerlingen hem te vragen: “wie bent u?”
Jezus treedt dichterbij, neemt het brood en geeft het hun
toen gingen hun ogen open en zij herkenden hem

Pasen is geloven in de toekomst, door het duister van het leven heen een lichtpuntje blijven zien wat kan uitgroeien tot een overvloed aan licht.
Pasen is de dood niet uit de weg gaan maar het leven verwachten
mensen worden losgemaakt
stenen worden van graven weggerold
het paasverhaal spoort ons aan om bevrijding te doén
dwars door de verstening heen…

* De paaskaars gaat aan en dan zingen we : Licht dat ons aanstoot in de morgen ...

Licht, van mijn stad de stedehouder,
aanhoudend licht dat overwint.
Vaderlijk licht, steevaste schouder,
draag mij, ik ben jouw kijkend kind.
Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen
of ergens al de wereld daagt
waar mensen waardig leven mogen
en elk zijn naam in vrede draagt.

Alles zal zwichten en verwaaien
Wat op het licht niet is geijkt.
Taan zal alleen verwoesting zaaien
en van ons doen geen daad beklijft.
Veelstemmig licht, om aan te horen
zolang ons hart nog slagen geeft.
Liefste der mensen , eerst geboren
licht, laatste woord van Hem die leeft.

Wat betekent opstaan uit de dood voor ons ?

Ons leven is vol door de vele keuzes die we elke dag moeten maken. Voortdurend moeten we bij de les zijn, reëel en vooral ook, virtueel aanwezig. Het lijkt wel of er steeds minder ruimte is om even afstand te nemen van de dagelijkse dingen. Hoeveel rek zit er nog in ons hoofd ? Is er nog wel ruimte voor bezinning ?

Wellicht herkennen jullie het in meer of mindere mate: de momenten dat je het niet meer zo ziet zitten, dat alles overdekt lijkt met een grauwsluier of zelfs zwart is. Het gevoel dat er een steen op je borst drukt en hoe hard je ook drukt… de steen komt niet echt in beweging. 

De kleuters op mijn school zingen met Pasen: Hij is opgestaan, hij is opgestaan en maken de bewegingen erbij. Ik lachte er altijd een beetje om. Uiteindelijk heb ik er wel iets van geleerd. 

Ik heb gemerkt dat als ik op zulke momenten ook letterlijk ga staan, in beweging kom, vanaf een ander punt naar de situatie kijk, de steen begint te kantelen en zelfs van me afrolt. Dan zie ik opeens overal lichtpunten en zie ik bij wijze van spreken bolletjes hun kopjes boven de grond uitsteken, de zon schijnt weer. 

Het geloof geeft de hoop dat zelfs de diepste duisternis niet het laatste is. Opstanding is opnieuw geboren worden, anders staan in hetzelfde leven. Loslaten, loskomen van wat je belemmert of waarmee je anderen belemmert. Dezelfde dingen anders gaan zien in een ander daglicht. Het is een lange tocht, die we samen met anderen maken, waarbij we elkaar bemoedigen en inspireren.

Een klein verhaaltje tot slot:
Hoe kun je het moment bepalen waarin de nacht ten einde is en de dag begint ? vroeg een oude rabbi aan zijn leerlingen.
Is het het moment als je uit de verte een hond van een schaap kunt onderscheiden?, vroeg één van de leerlingen.
Nee, zei de rabbi.
Is het als je van verre een dadelboom van een vijgenboom kunt onderscheiden ? vroeg een ander.
Nee, zei de rabbi.
Maar wat dan?, vroegen de leerlingen.
Het is als je in het gezicht van een mens kunt kijken en daarin je zuster of broeder ziet. Tot dat moment is de nacht nog bij ons. 

* We zingen : Uit vuur en ijzer, zuur en zout ...

* Opstaan....

* Muzikale improvisatie

* Collecte

We zingen: 

Moge ons voor waar verschijnen
die genoemd wordt zoon de mensen
die gezegd wordt dood maar levend
die gehoopt wordt mens voor allen

Moge ons verschijnen deze,
niet in droom, in stand van sterren,
niet als spiegel+beeld in water
maar in mensentaal van liefde.

In dit mensenbrood gebroken,
levenskansen, recht voor allen
in het drinken van de beker ,
in vergeving en ontferming.

Moge ons verschijnen deze,
ogenlicht en levensadem,
knecht en koning,lam en herder,
lieve meester , woord van God.

Moge ons verschijnen deze ,
ogenlicht en levensadem,
knecht en koning,lam en herder,
lieve meester, woord van God.

Zoals het brood dat wij breken
was uitgezaaid in de aarde
En werd samengebracht

En één is geworden
Zo breng ons bijeen van heinde en ver
in het koninkrijk van uw vrede

Moge het delen 
van dit brood en deze beker
ons sterken in de hoop dat 
een nieuwe , betere wereld komen zal
waar brood en liefde is
genoeg voor allen

De Eeuwige schenke ons de moed
om opnieuw onze schouders
onder het visioen te zetten:
De steppe in bloei,
de chaos in een tuin,
de wereld in vrede !
Wij hoeven niet alles te doen,
wij kunnen hier en nu
het kwetsbare behoeden,
de minste mens,
vlakbij en soms ver weg,
bemoedigen en troosten.
Wij kunnen het breekbaar visioen,
het tere plantje van Gods toekomst
koesteren en water geven.
Dat wij daar niet mee ophouden,
als Pasen weer voorbij is.