Het is donker
In het leven van mensen
Die in Japan werden getroffen
Door aardbeving, tsunami en kernramp
De morgen is nog ver
Het is donker
In het leven van mensen
Die in het Midden-Oosten vechten
Voor vrijheid en democratie
De nacht duurt voort
Het is donker
In het leven van mensen
Die betrokken zijn bij de gebeurtenissen
In Alphen aan den Rijn
De morgen is nog ver
Het is donker
In het leven van onszelf
Als we verdriet hebben om mensen die we missen
Als we ons zorgen maken over onze gezondheid
Als we ons zorgen maken om mensen om ons heen
De nacht duurt voort
Het is donker
De nacht duurt voort
De morgen is nog ver
En hoop is ver te zoeken
En toch ...
Iemand zei ‘licht’ en de aarde veranderde van woest en ledig in een
plek om te wonen
En toch ...
Iemand zei ‘jullie zijn vrij’ en een volk liet de slavernij achter
zich en ging op weg naar een beloofd land
En toch ...
Iemand zei ‘sta op’, en wie vernederd was, en gestorven, stond op,
om te leven voor altijd |
Licht dat terug komt
Zingen: Hoe ver is de nacht
Lezing: Genesis1, 1-5
Iedereen steekt zijn/haar kaars aan bij het paasvuur achterin de kerk
Zingen: Licht dat ons aanstoot Schepping
Lezing: In den beginne was de fantasie
Aandragen van water, vuur, aarde en lucht
Dit is het vuur
Dat verwarmt en verlicht
Dat vernietigt en reinigt
Dit is het vuur in ons
Dat de hoop levend houdt
Dit is de aarde
Die ons draagt en voedt
Die onze wieg en woning is
Dit is de aarde
Waar een nieuwe wereld al begonnen is
Dit is de lucht
Die wij inademen en uitademen
Die ons kracht geeft en een frisse wind
Dit is de lucht
Die ons doet leven
Dit is het water
Dat verfrist en onze dorst lest
Dat vernietigt en reinigt
Dit is het water
Zonder welk wij niet kunnen leven |
Stilte
Zingen: Ten dage dat Hij maakte Uittocht
Lezing: Exodus 12, 29-42
Van donker naar licht, muziek en beweging
Stilte
Zingen: Hoe ver te gaan Opstanding
Lezing: Marcus 15, 40 tot 16, 8
Muziek met beelden van opstanding
Stilte
Zingen: Wat dreef mij naar het graf De Emmaüsgangers
Verhaal: De Emmaüsgangers
Tekstuitleg: Zij herkenden hem bij het breken van het brood
Een dode, maar niet dood. De wandelaars naar Emmaüs
lopen met hem op, discussiëren met hem, nodigen hem uit
mee te eten. Pas bij het breken van het brood zien ze
dat hij het is. Deze dode is niet dood, hij leeft.
Wij begonnen donderdag met het vieren van de maaltijd.
Wij eindigen ook met een maaltijd, aan tafel in Emmaüs.
Deze maaltijd is een groot symbool. Wij delen daar het
leven, de vreugde en de pijn, het geluk en de zorgen.
Wij oefenen ermee in het grote delen en sterken zo de
hoop in ons dat het kan: een wereld waarin brood en
liefde genoeg is voor alle mensen.
Maar er is veel gebeurd tussen de maaltijd op donderdag
en de maaltijd van de Emmaüsgangers. Heel het
lijdensverhaal van Jezus zit er tussen. Jezus’ missie is
een onmogelijke missie geworden. Hij is verraden,
opgepakt, gemarteld, berecht, aan het kruis geslagen,
dood. En opgestaan, maar dat laatste weten de
Emmaüsgangers nog niet. Hun ogen zijn nog gesloten voor
dit wonder.
Laatste Avondmaal en de maaltijd te Emmaüs houden het
lijdensverhaal omklemd en maken duidelijk dat het
verhaal ondanks alles doorgaat, dwars door de dood heen.
Zijn tafelgenoten zien de handen die breken en delen en
zien, in die handen, de wonden van de kruisiging. Pas
dan geloven zij in de kracht van Jezus missie, en
vertellen zij het door.
Zij vertellen het door en handelen in zijn Geest en zo
gaat het verhaal door in zoveel bekende en naamloze
mensen die breken en delen, die zich inzetten voor recht
en vrede. Die denken durven dat deze droom het houdt,
dwars door de dood heen. Het is geen goedkoop optimisme,
het is een hoop die door lijden en sterven heen is
gegaan, een hoop die zwaar is bevochten op de
duisternis.
De opstanding die wij met Pasen vieren krijgt betekenis
wanneer wij deze hoop tot ons laten doordringen en haar
richting laten geven in ons handelen.
De laatste jaren ben ik gaan zien dat de grote woorden
uit het geloof, uit het verhaal van God en mensen, mij
worden aangezegd. Door anderen. Door jullie.
‘Je bent een kind van God’
‘Je bent vrij’
‘Het leven overwint de dood’
Woorden als deze zijn mij soms te root om ze tegen
mezelf te zeggen. Ik realiseer mij er pas de diepte van,
ik realiseer mij dat ze waar zijn, wanneer anderen mij
dit aanzeggen.
Zo ook in deze paasnacht.
‘De duisternis heeft het licht niet overwonnen’
‘Leven en liefde zijn sterk als de dood’
‘Hij is opgestaan’
En nu wij. |
Op weg naar Emmaüs
Rembrandt 1655
|
Zingen: Wek mijn zachtheid weer
Collecte in beweging
Delen van druiven in zeven groepen
Slotlied: Behoed en bewaar jij ons, lieve God |
 |
|
