Welkom
Zingen
Opmaat
|
Overweging bij het kerstverhaal
In het kerstverhaal zie ik mijn eigen leven weerspiegeld.
Kerst speelt zich af tussen donker en licht.
"Het volk dat leeft in duisternis zal een groot licht aanschouwen", profeteert Jesaja al.
Het verhaal roept mij op om niet te verwijlen in het duister, in de dorheid en de leegte van de woestijn.
Het roept mij op om gehoor te geven aan de stem die roept in die woestijn, een stem diep in mijzelf, een belofte voor de toekomst.
Het roept mij op om mijzelf te accepteren zoals ik ben, met mijn lichte kanten én mijn schaduwkanten, mijn talenten, mijn humor, maar óók mijn angsten, mijn eenzaamheid, mijn verdriet en mijn onvermogen.
Want pas als ik mijzelf kan omarmen zoals ik ben, met mijn lichte én mijn donkere kanten, ben ik ook in staat tot mededogen, ben ik ook in staat de ander waarlijk lief te hebben.
Het kerstgebeuren beschrijft, zo wordt gezegd, hoe God mens geworden is.
Maar roept Jezus mij tijdens zijn leven niet op om net zo te doen als hij?
Roept hij mij niet op om als mens God te worden?
Om mij, met al mijn menselijke beperktheden, open te stellen voor het goddelijke?
Roept hij mij niet op om het goddelijke kind in mijzelf geboren te laten worden?
Eerst heb ik er geen oren naar en is er geen plek in mijn herberg.
Het leven is al moeilijk genoeg.
Ik ben té verwikkeld in de strijd van het leven, in mijn maatschappelijke verantwoordelijkheden, mijn loopbaan, de zorg voor mijn gezin, het overleven temidden van de kredietcrisis.
Té verwikkeld in belangrijke levensvragen als welke energieleverancier het goedkoopste is en waarheen ik nu weer op vakantie zal gaan.
Maar er blijft aan mijn deur geklopt worden.
En voorzichtig laat ik het toe in mijn stal...
De herder in mij hoort dat het de moeite waard is om op weg te gaan, want er ligt iets ongekends op mij te wachten.
De wijze in mij, iets van innerlijke wijsheid, ziet een prachtige ster en weet dat het de moeite waard is om er achteraan te gaan, dat het mij naar iets schitterends zal leiden.
Durf ik het aan om op weg te gaan, het visioen te volgen?
Herodes in mij staat voor de angst, die soms zo groot is dat ik het goddelijke kind zou willen vermoorden.
Maar onmiskenbaar, met eindeloos geduld, blijven engelenstemmen in mij klinken...
Waarom is deze nacht zo anders als alle andere nachten?
Ik ben mij bewust geworden van het goddelijke in mij, dat geboren wil worden.
Durf ik daar voluit "ja" tegen te zeggen?
Durf ik het Licht te omarmen? |
Openingslied: Met engelengeduld:
Wat
geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord, waar geen mond ooit
woorden voor vond, wordt met engelengeduld hier nu aan ons onthuld.
Bespiegeling
Acclamatie:
Want
met engelengeduld wordt mijn boodschap nu onthuld
|
ZACHARIAS
|
Uit Lucas (1:13-20) lezen we:
Toen Herodes koning van Judea was, leefde er
een priester die Zacharias heette en tot de priesterafdeling Abia
behoorde. Zijn vrouw, Elisabet, stamde af van Aäron. Beiden waren
vrome en gelovige mensen, die zich strikt aan alle geboden en wetten
van de Heer hielden. Ze hadden geen kinderen, want Elisabet was
onvruchtbaar, en beiden waren al op leeftijd.
Toen de afdeling van Zacharias eens aan de
beurt was om de priesterdienst te vervullen, werd er volgens het
gebruik van de priesters geloot en werd Zacharias door het lot
aangewezen om het reukoffer op te dragen in het heiligdom van de Heer.
De samengestroomde menigte bleef buiten staan bidden terwijl het offer
werd gebracht. Opeens verscheen hem een engel van de Heer, die aan de
rechterkant van het reukofferaltaar stond. Zacharias schrok
hevig bij het zien van de engel en hij werd door angst overvallen.
Maar de engel zei tegen hem: ‘Wees niet bang, Zacharias, je gebed is
verhoord: je vrouw Elisabet zal je een zoon baren, en je moet hem
Johannes noemen. Vreugde en blijdschap zullen je ten deel vallen, en
velen zullen zich over zijn geboorte verheugen. Hij zal groot zijn in
de ogen van de Heer, en wijn en andere gegiste drank zal hij niet
drinken. Hij zal vervuld worden met de heilige Geest terwijl hij nog
in de schoot van zijn moeder is,
en hij zal velen uit het volk van Israël tot
de Heer, hun God, brengen. Als bode zal hij voor God uit gaan met de
geest en de kracht van Elia om ouders met hun kinderen te verzoenen en
om zondaars tot rechtvaardigheid te brengen, en zo zal hij het volk
gereedmaken voor de Heer.’
Zacharias vroeg aan de engel: ‘Hoe kan ik
weten of dat waar is? Ik ben immers een oude man en ook mijn vrouw is
al op leeftijd.’
De engel antwoordde: ‘Ik ben Gabriël, die
altijd in Gods nabijheid is, en ik ben uitgezonden om je dit goede
nieuws te brengen. Maar omdat je geen geloof hebt gehecht aan mijn
woorden, die op de voorbestemde tijd in vervulling zullen gaan, zul je
stom zijn en niet kunnen spreken tot de dag waarop dit alles gaat
gebeuren.’
Lied van Zacharias:
In
de stilte zit hij gevangen, koestert hij zijn diepste wens ...
Bespiegeling
over HOOP
Samenzang: Lijkt
alle moed verloren, wordt uit een woord herboren, Hoop zal je rust
verstoren, een oude droom wordt waar. Want met engelengeduld wordt
Gods hoop op jou onthuld.
|
ELISABET
|
Uit Lucas (1,24-25) lezen we:
Korte tijd later werd zijn vrouw Elisabet
zwanger. Ze leefde vijf maanden lang in afzondering en zei bij
zichzelf: de Heer heeft zich mijn lot aangetrokken. Hij heeft dit voor
mij gedaan opdat de mensen me niet langer verachten.
Lied van Elisabet:
Oud lichaam dor en droog, als de woestijn in de zon.Maar
in de nacht, dauw, koel en vochtig, daar verschuilt zich de bloesem
van mijn hoop, dat ooit bloeien zal en worden, jij mijn kind, de appel
van mijn oog.
Bespiegeling
over LICHT VAN HOOP.
Samenzang:
God zal hen niet verachten, wie stil blijven verwachten ...
|
MARIA
| Lied van Gabriël
De eeuwige met jou, Maria gegroet! De Eeuwige met jou,
wees niet bang ...
Uit Lucas (1, 37b-38) lezen we:
Maria zei: ‘De Heer wil ik dienen: laat er
met mij gebeuren wat u hebt gezegd.’ Daarna liet de engel haar weer
alleen.
Bespiegeling
over OVERGAVE
Samenzang:
God blijft steeds tot ons spreken .....
|
TWEE VROUWEN
|
Uit Lucas (1, 39-41) lezen we:
Kort daarop reisde Maria in grote haast naar
het bergland, naar een stad in Juda, waar ze het huis van Zacharias
binnenging en Elisabet begroette. Toen Elisabet de groet van Maria
hoorde, sprong het kind op in haar schoot; ze werd vervuld met de
heilige Geest.
Het
lied van Elisabet en Maria :
De eeuwige met jou, Maria gegroet! De Eeuwige met jou,
wees niet bang. ..
Samenzang: Vertrouwen maakt
ons open voor waar wij stil op hopen ...
|
JOHANNES
|
Uit Lucas (1, 57-66) lezen we:
Toen
de dag van haar bevalling was aangebroken, bracht Elisabet een zoon
ter wereld. Haar buren en verwanten hoorden hoe barmhartig de Heer
voor haar was geweest, en ze verheugden zich samen met haar. Op de
achtste dag kwamen ze het kind besnijden, en ze wilden het Zacharias
noemen, naar zijn vader. Maar zijn moeder zei: ‘Nee, Johannes zal
hij heten!’ Ze zeiden tegen haar: ‘Er is niemand in je familie die
zo heet.’ Ze beduidden zijn vader te laten weten hoe hij het kind
wilde noemen. Hij vroeg om een schrijftablet en schreef erop:
‘Johannes is zijn naam.’ Iedereen was verbaasd. En meteen werd de
verlamming van zijn mond en zijn tong ongedaan gemaakt, en hij begon
te spreken en loofde God. Alle omwonenden waren diep onder de indruk,
en in heel het bergland van Judea werden deze gebeurtenissen
besproken. Ieder die het hoorde bleef erover nadenken, en vroeg zich
af: Hoe zal het verder gaan met dit kind? Want de machtige hand van de
Heer beschermde hem.
Duet: “Woestijnkind”
Uit Lucas (1, 67) lezen we:
Zijn
vader Zacharias werd vervuld met de heilige Geest en sprak deze
profetie:
Bespiegeling over
“Woestijnkind”
Samenzang: Wie dorst en
honger leiden zal God met recht bevrijden ...
|
GEBOORTE VAN JEZUS
|
Uit Lucas (2,1-7) lezen we:
In die tijd kondigde keizer Augustus een
decreet af dat alle inwoners van het rijk zich moesten laten
inschrijven. Deze eerste volkstelling vond plaats tijdens het bewind
van Quirinius over Syrië. Iedereen ging op weg om zich te laten
inschrijven, ieder naar de plaats waar hij vandaan kwam. Jozef ging
van de stad Nazaret in Galilea naar Judea, naar de stad van David die
Betlehem heet, aangezien hij van David afstamde, om zich te laten
inschrijven samen met Maria, zijn aanstaande vrouw, die zwanger was.
Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze
bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een
doek en legde hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was
in het nachtverblijf van de stad.
|
Kribbelied:
O kindeke klein, o kindeke
teer, jij daalde uit de hemel neer om hier op aard' met ons te zijn om
hier te delen onze pijn, o kindeke klein, o kindeke teer.
|
|
|
ENGELEN EN
HERDERS
|
Uit Lucas (2, 8-9) lezen we:
Niet ver daarvandaan brachten herders de nacht
door in het veld, ze hielden de wacht bij hun kudde. Opeens stond er
een engel van de Heer bij hen en werden ze omgeven door het stralende
licht van de Heer, zodat ze hevig schrokken.
Samenzang
over LICHT
Uit Lucas (2,10-13) lezen we:
De engel zei tegen hen: ‘Wees niet bang,
want ik kom jullie goed nieuws brengen, dat het hele volk met grote
vreugde zal vervullen:Vandaag is in de stad van David voor jullie een
redder geboren. Hij is de Messias, de Heer. Dit zal voor jullie het
teken zijn: jullie zullen een pasgeboren kind vinden dat in een doek
gewikkeld in een voederbak ligt.’ En plotseling voegde zich bij de engel een groot hemels leger
dat God prees met de woorden:
Samenzang: Gloria, gloria,
gloria in excelsis Deo. De aarde zij vrede, de mensen veel geluk.
Gloria, gloria, gloria in excelsis Deo.
Uit Lucas (2, 14-20) lezen we:
Toen de engelen waren teruggegaan naar de
hemel, zeiden de herders tegen elkaar: ‘Laten we naar Betlehem gaan
om met eigen ogen te zien wat er gebeurd is en wat de Heer ons bekend
heeft gemaakt.’ Ze
gingen meteen op weg, en troffen Maria aan en Jozef en het kind dat in
de voederbak lag. Toen ze het kind zagen, vertelden ze wat hun over dat kind
was gezegd. Allen die het hoorden stonden verbaasd over wat de herders
tegen hen zeiden, maar Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en
bleef erover nadenken. De
herders gingen terug, terwijl ze God loofden en prezen om alles wat ze
gehoord en gezien hadden, precies zoals het hun was gezegd.
Samenzang: Een kind is ons
geboren, Gods toekomst gaat nu gloren ...
Bespiegeling
Maria bewaarde al deze woorden in haar hart. Een engel, een boodschapper van de Eeuwige kwam naar haar toe, zoals die boodschapper mij bezoekt: “Goed nieuws kom ik je brengen. Nee, niet later, het is al geboren in jou, in jullie, in ieder van ons... Dan gaat me een licht op, een stralende gedachte schiet door mijn zware gedachten : wat een geduld! Met wat een engelengeduld blijft het echte leven zich aandienen. De Liefde zelf klopte aan bij mijn verstand en ik zei: “ben je wel goed bij je hoofd? Ik ben maar een mens hoor. Je ziet toch mijn angst en twijfel en duisternis? Dat van God geboren in mij?
Het leven klopte aan bij mijn wil. Ja, zei mijn wil: Kom maar, ik wil iets groots, een mooi opgepoetst ego, ik wil aanzien, respect, ik wil God zelf zijn.
Maar daar wilde het leven niet geboren worden. Het voelde zich niet welkom. Daar is geen ruimte voor het mysterie. Het komt wel aan het licht met nauwelijks beschutting, aan de rand van mijn druk bestaan.
Het leven legt het nieuwe en kwetsbare in een macabere voederbak, uitgehouwen uit de rots, een plek die alvast aangeeft waar dit leven zal eindigen. Uitgehouwen uit mijn rotsvaste zekerheden. Het leven wikkelde hem in doeken, de kleding van mensen, die het leven beëindigd hebben. Is dat leven? Is dat een feest?
Ja, zegt het nieuwe leven: Juist daar waar je het oude durft los te laten. Daar is nieuw leven. Laat je verstand maar even met rust: dit gaat dieper dan je verstand. En je wil? Doe maar even niet. Luister!
Luister naar die boodschappers van de Eeuwige. Ze zingen: Gods eer bestaat erin dat Hij houdt van mensen. Richt je nu op alles wat echt is en waardevol. Luister wat de boodschappers van de Eeuwige zingen met engelengeduld: Gods Liefde krijgt weer een kans. Kun je er naar luisteren met je hart? Kun je bidden met je hart? Kun je zelf bidden met engelengeduld?
-Om een verstand wat af en toe zijn mond houdt.
-Om een wil die weet van loslaten.
-Om liefde,mededogen en het bewustzijn dat we het onderwerp zijn van Oneindige Persoonlijke Liefde.
-Om basisgemeente te zijn die deze basiswaarden kan uitstralen.
-Bidden met engelengeduld, Bidden in stilte, in Gods stilte.
|
|
SLOT
|
Bespiegeling: Gehoord en gezien is het hoogste woord.
Liefde, hemelse liefde geboren tussen ons in.
Slotzang: Want met
engelengeduld is mijn boodschap nu onthuld.
Kerstzegen
Collecte
|
Bestemd voor de actie van oud-chirurg Fred
Froeling en stichting Share voor Kenia en zijn contactpersoon
in Kenia, pastor Patrick Nkaii.
Die heeft in Kenia een school en ziekenhuisje opgezet, maar
door de droogte lijden mensen er honger en dreigt het project
te mislukken. Froeling en zijn stichting Share zijn te hulp
geschoten. Het geld is bestemd voor voedsel, zaaigoed en
watervoorziening. |
|
|
|
