Oecumenische Basisgemeente Apeldoorn



Hoop en Belofte

Pinksteren 11 juni 2011

Welkom

Welkom op deze Pinsterviering van onze Oecumenisch Basisgemeente. Welkom aan de bekenden en degenen die hier vandaag voor het eerst zijn. Vanwege de vakanties is de opkomst vandaag wat beperkt, maar dat maakt het ook intiem. En gelukkig is ons basiskoor toch aanwezig.

We hebben bij de voorbereiding dankbaar gebruik gemaakt van een lezing van Alex van Heusden uit de Maandbrief voor Leerhuis & Liturgie

We hopen dat we met elkaar een goede viering hebben

 

Zingen

  Wa emi mimo/Come o Holy Spirit ( uit Nigeria.)

Mededelingen

Pinksteren

Storm - lawaai

Vuur - vlammen

Wind - verwarring

Licht - golven van licht

Adem - geestesadem

Geest - heilige geest

Tongen - talen

Mensen uit allerlei streken - verstaan

Gemeenschap - samen

Zingen

  Kom, adem ons open

Lezen

Handelingen 2: 1-13 (uit de Naardense Bijbel)

Als de dag van Pinksteren vervuld wordt
zijn allen op die plek
Het geschiedt eensklaps:
vanuit de hemel klinkt
een ruisen zoals van
een geweldig gedreven ademen
en vult heel het huis
waar zij zijn gezeten.
Er laten zich aan hen zien:
tongen- die zich verdelen- als van vuur;
het zet zich neer op ieder van hen.
Zij worden allen vervuld
van heilige geestesadem,
en beginnen te spreken met andere tongen
zoals de geestesadem hun geeft uit te spreken.
Nu zijn de Joden die te Jeruzalem huizen
vrome mannen afkomstig uit elk volk
van die er onder de hemel zijn.
Als dat geluid klinkt,
komt de menigte samen,-
en is verbijsterd, omdat zij
ieder in de eigen landstaal
hen hebben horen spreken.
Ze hebben versteld gestaan
en hebben verwonderd gezegd:
zie, zijn zij die daar spreken
niet allemaal Galileeërs?-
hoe kunnen wij hen dan aanhoren,
ieder van ons in de eigen landstaal
waarin wij zijn geboren?-
Parten, Meden en Elamieten,
de bewoners van Mesopotamië,
Judea en Kappadocië
Pontus en Asia,
Frygië en Pamfylië,
Egypte en de delen van Lybië
dat bij Cyrene ligt,
en de Romeinen die hier verblijven;
geboren Joden en nieuwkomers,
Kretenzen en Arabieren,-
wij horen hen in onze tongen uitspreken
de grote dingen van God!
Allen stonden versteld; in grote verlegenheid
heeft de een tot de ander gezegd:
wat wil dit zijn?
 

Wekenfeest

Volgens Handelingen 2 vond de uitstorting van de Heilige Geest plaats op het Joodse Wekenfeest, op de vijftigste dag na de opstanding van jezus. ‘Toen de Pinksterdag aanbrak waren allen tezamen bijeen’, vermeldt de schrijver Lucas. Die vermelding is niet zo maar toevallig. Op die bijzondere dag in Jeruzalem ervoeren de leerlingen en vrienden van Jezus een vernieuwing van het verbond van God. Uit alle landen van de toenmalige wereld waren joden en proselieten naar Jeruzalem gekomen om het pelgrimsfeest Sjavoe’ot mee te beleven. In die tijd werd het wekenfeest reeds gezien als een jaarlijkse vernieuwing van het verbond. Het joodse geschrift Jubileeen uit de tweede eeuw voor Christus vermeldt al het Wekenfeest alszodanig. Op dit feest wordt gevierd hoe de eerste oogst werd binnengehaald nadat de kinderen van Israel het beloofde land waren binnengegaan. Eerst was er de bevrijding uit het diensthuis Egypte, uit bittere slavernij – het feest van Pesach - , daarna aangekomen in het land van vrijheid, werd de vrucht van de bevrijding geoogst. Maar de grootste, kostbaarste vrucht van bevrijding die Israel kon oogsten, was de Thora, de ‘tien woorden licht’. Daarom is Sjavoe’ot vooral het feest van ‘de gave van de Thora’.

In Jeruzalem beleefden de leerlingen van Jezus een bijzondere verbondsvernieuwing, een verbreding en verdieping van het verbond. De tekenen verwijzen naar het gebeuren lang geleden op de Sinai. Daar was God neergedaald in storm en vuur om zijn Thora aan Israel te schenken. Nu waren er opnieuw die tekenen van wind en vuur en gingen de eerste christenen op bijzondere wijze de Thora van de Sinai practiseren.

Op het Wekenfeest wordt in joodse kring het verhaal van Ruth verteld. Ruth staat model voor al die mensen uit de volken die zich aangetrokken voelen tot de God van Israel (ook wel proselieten genoemd). Op Pinksteren wordt het verhaal van Jezus opengesteld voor alle volken. Er is een oud rabbijns verhaal, dat toen Gods stem klonk op de Sinai, deze zich verdeelde in zeventig stemmen, dat wil zeggen in zeventig talen. Met andere woorden de Thora werd gegeven in alle talen van de wereld zodat iedereen het kon horen. Ditzelfde gebeurt in het Pinksterverhaal: de leerlingen begonnen te spreken in vreemde talen zodat alle pelgrims hen konden verstaan in hun eigen taal.

Zingen

 Geweldige gedreven wind

De Geest van Pinksteren

Hierheen, Adem, steek mij aan,
Stuur mij uit jouw verste verte
Golven licht


Zo begint, in vertaling, het duizend jaar oude pinksterlied Veni Sancte Spiritus. ‘Kom, heilige geest’ is geworden ‘Hierheen, Adem’.
Geest is, bijbels gesproken, allereerst adem, levensadem. En die is er vanaf den beginne: op de eerste bladzijde van de bijbel, het scheppingsverhaal. ‘Gods geest zweefde over de wateren’.
Bij Martinus Nijhoff aan het begin van zijn beroemde gedicht Awater, wordt de geest aangeroepen als een muze:
Wees hier aanwezig, allereerste geest,
die over wateren van aanvang zweeft

Maar het kan ook anders: ‘De adem van God zweefde (of scheerde) over de wateren’. Het hebreeuwse roe’ah betekent allereerst ‘adem’ en, als die wat krachtiger wordt, ‘wind’ en met windkracht acht ‘storm’. God haalt diep adem, dan gaat hij spreken, zijn eerste scheppingswoord: ‘Er zij licht’ .
De schepping kwam tot stand doordat God begon te spreken, door zijn woord – zoals een psalm zegt: ‘door de adem van zijn mond’.
Adem, levensadem, levenskracht – de geest van Israels God trekt een spoor, een lichtend spoor door heel de bijbel.
Het is de geest van de Thora, de onderwijzing, en van de profeten.
Het is de geest, de opwekkende kracht van van de woorden die geschreven staan. Hun innerlijke gloed, die ons, mensen, wil oprichten en aanvuren een weg te gaan.
Een weg van mededogen, solidariteit, trouw, gerechtigheid, onderling dienstbetoon – omwille van een aarde die bewoonbaar is voor alle mensen.
Dat is een lange weg, daar zijn meer dan honderd dagen voor nodig en ook meer dan honderd jaar, maar een begin kunnen we maken, hoe klein en kwetsbaar ook.
De geest van god, de heilige adem van het woord, roept en smeekt dat wij niet leven ieder voor zich, maar gemeenschap stichten, gemeente vormen – liefst een messiaanse gemeente, vol dynamiek gericht op de toekomst, de weg vooruit, om ‘naar zijn woord te doen wat moet gedaan’.
Maar mocht het ons soms te veel worden, die weg te gaan, slaat de twijfel toe, worden we moedeloos, dan is het diezelfde geest die ons aanmoedigt rust te nemen en op adem te komen.
Lees de Psalmen maar. En deze regel uit het Veni Sancte Spiritus:
Even rusten
voor tobbers en zwoegers,
voor krampachtigen een verademing ben je
Bron van vertroosting is heilige geest

Zingen

  Hierheen, adem

De toekomst van Pinsteren

`De geest waait waarheen hij wil’ – zo luidt het gezegde. Maar dat is nou juist niet waar. De geest waait ÉÉN kant op. Richting de oude overgeleverde woorden, om die voor ons te openen, dat wij horen en verstaan en leven. Kritisch is de geest en daarom heilig. Onderscheiding der geesten is dus geboden. Dat wij het licht begroeten en de duisternis weerstaan, dat wij het leven omarmen en de dood tegengaan – de oorlog, de honger, het schrijnende onrecht. Dat wij zoeken en redden wat verloren is.

Maar hoe moeten wij dat doen, in onze dagelijkse praktijk? En lukt dat?
Soms is het maar minimaal wat we kunnen doen, de grootste ellende is zo ver bij ons vandaan. Geld geven, schrijven voor gevangenen, of dichterbij huis, koken in de herberg, of ons verzetten tegen de barbaarse plannen van het huidige kabinet. We moeten iéts doen. Als niemand iets doet, verandert er niets. Maar als alle goede mensen iets doen, verandert er wel wat. Deze gedachte houdt ons op de been en houdt ons ook als basisgemeente bij elkaar.

Onderscheiding der geesten is een grote, gewetensvolle opgave voor ons mensen – hoe en waar wij ook staan in die grote ruimte van de geloofstraditie die tot ons is gekomen. De Thora moet steeds opnieuw ontvangen worden, nieuw begin moet worden gemaakt. Dat moet elke generatie doen: gaan staan aan de voet van de Sinai om de oude overgeleverde woorden over bevrijding en recht in ontvangst te nemen. Want altijd, voor elke generatie is er reden om nieuw begin te maken. In elk mensenleven is dat zo. En is er het vurig verlangen naar een nieuw Pinksteren.

 

Zingen:

  Kom Schepper, Geest

Collecte

De collecte is bestemd voor de Stichting SOS Wereldwijs in Den Bosch.
Deze stichting vangt al meer dan 25 jaar vrouwelijke vluchtelingen en hun kinderen op. Ze moeten terugkeren naar het land van herkomst, maar voor velen is dat irreëel.
Als zij nergens meer naar toe kunnen dan op straat te gaan leven vangt Gabbi Wierenga van de stichting nog zoveel mogelijk vrouwen op. Wekelijks melden zich vrouwen bij haar.
Er is geld nodig voor levensonderhoud, kleding, ziektekostenverzekering, voor nieuwe procedures die gestart worden en advocaten. (www.soswereldwijs.nl)

 

Zegen

Nu kies dan het leven
het daalt uit de hemel
als dauw op de aarde
als licht uit het donker.
Het komt als een stormwind
met stoten en vlagen,
jij kunt het volbrengen
in vlagen van donker en licht.
Gezegend je dagen
Gezegend je nachten
Je hart, je verstand, je gezicht
(Dorothee Sölle)

 

Zingen

  Veni Sancte Spiritus


Home

Bijgewerkt: 8 juli 2011