Welkom
LIED: Gegroet jij, jij
Mededelingen
Collecte
| De collecte is bestemd voor de Stichting Gastouders Hongaars
Zorgkind die sinds 1995 groepen kinderen uit kindertehuizen naar
Nederland haalt voor een drie weken durende vakantie in de regio
Apeldoorn. Voor
hier een impressie van de meest recente zomervakantie. |
Evangelielezing (Mt 5:14-16)
Jullie zijn het licht in de wereld.
Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven.
Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een
korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard,
zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is.
Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen, opdat ze jullie
goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel. |
LIED: "The Kingdom of God" (Taizé)
Overweging: Jullie zijn het licht der wereld (deel 1)
"Jullie zijn het licht der wereld".
Jezus zegt dit tot de verzamelde menigte aan het eind van de
bekende bergrede. En via het evangelie van Mattheüs zegt hij dit
tot ons allen.
Wat zou Jezus ermee bedoelen, dat wij het licht van de wereld
zijn, dat we ons licht niet onder de korenmaat moeten plaatsen
maar het doen uitstralen over de wereld?
Vanuit mijn christelijke achtergrond staat me de volgende
interpretatie bij (en die vind je nog altijd als je op internet
zoekt): dat Jezus ons oproept om het geloof niet alleen
binnenskerks te beleven, maar over de wereld te verspreiden.
Ik ben geneigd om Jezus' oproep anders te interpreteren, om zijn
oproep meer te zien in het licht van de bedoeling van het leven.
Meer en meer is mij duidelijk geworden dat de essentie van het
leven te maken heeft met het worden, met het steeds meer zijn
van degene die je in je diepste wezen bent.
Dat heeft te maken met jouw talenten, met jouw roeping, jouw
creativiteit, met jouw zielsbestemming of zielsverlangen, als je
het zo zou willen uitdrukken.
Dus niet een leven leiden, dat geregisseerd wordt van buitenaf,
door dat wat moet, door dat wat hoort, door dat wat anderen van
jou verwachten, maar je laten leiden door je innerlijke stem,
die feilloos weet wat goed is, goed voor jou, en daarmee ook
goed voor de ander, goed voor de wereld.
Als je het leven leeft, dat helemaal bij jou hoort dan vervult
dat je ziel, dan maakt dat je blij en gelukkig, het doet je
stralen, en geeft je energie om er voor anderen, voor de wereld,
te zijn, onuitputtelijk.
Je bent dan licht in de wereld en een uitnodiging aan anderen om
dat óók te zijn.
Nu wil ik jullie vragen om een moment in stilte bij jezelf te
overwegen wat dat voor jou betekent. Welke invulling van mijn
leven past echt bij mij, wat maakt mij blij en gelukkig,
wat zou mij doen stralen?
[…enige tijd stilte…] |
LIED: " Als alles duister is" (Taizé)
Tekst uit Marianne Williamson "A return to love" (1992)
Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze schaduw, die ons het meest
beangstigt.
We vragen ons af : ”Wie ben ik om briljant te zijn,
prachtig, talentvol, fantastisch?”
Maar wie ben jij om dat niet te zijn?
Je bent toch een kind van God?
Als je je onbelangrijk voordoet, bewijs je de wereld geen
dienst.
Er is niets verlichts aan om jezelf klein te maken opdat anderen
zich bij jou niet onzeker zullen voelen.
We zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.
We zijn geboren om de glorie van God, die in ons is, te
openbaren.
Die is niet alleen in sommigen van ons, die is in iedereen!
En als we ons licht laten stralen,
dan geven we onbewust andere mensen toestemming om dat ook te
doen.
Als we bevrijd zijn van onze eigen angst,
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen. |
LIED: "Soms breekt uw licht"
Overweging: Jullie zijn het licht der wereld (deel 2)
Die zelfverwezenlijking is dat geen egotripperij?
Als ik mezelf wil ontplooien, worden wie ik ten diepste ben, ben
ik dan niet te veel belust op het bevredigen van mijn eigen
behoeften?
Ik wil eten, drinken, onderdak, warmte én intimiteit met een
andere ik. En bezit juist in die ‘wezenlijke’ behoefte een
vermogen tot ontvankelijkheid voor de ander. Even ik als ik.
In díe behoefte, wordt mijn geweten en mijn verantwoordelijkheid
voor de ander gewekt, volgens Emmanuel Levinas. Gedurende meer
dan 50 jaar ontvouwde deze Joodse wijsgeer in publicaties zijn
visie waarbij de betrokkenheid op de ander het uitgangspunt is.
Het is de relatie tot de andere mens, waarin het contact met het
goddelijke zich voltrekt.
Volgens Levinas wórd ik mezelf in de aanvaarding van de ander,
en wordt de ander ‘jij die mij ik maakt’.
‘Jij die mij ik maakt is’ is ook de titel van een boekje dat
Huub Oosterhuis schreef voor de maand van de spiritualiteit
2008, waar ik een stukje uit voor lees:
"Als je probeert, zonder al te veel angst voor schaamte terug
te kijken in je eigen leven, dan hoor je jezelf dingen doen en
zeggen die voorkomen uit onwetendheid, onbewustheid en
vooroordelen.
Je koesterde meningen die waren ingegeven door de heersende
opinie of de gangbare moraal.
Soms sta je verbaasd over wat vroeger in je leven de dienst
uitmaakte, wat moest en niet mocht, vooral ook wat anderen
moesten en niet mochten.
Waarom wist je niet wat je nu weet? Hoe kwam het dat je nu weet
en voelt wat toen niet in je opkwam?
Dat komt doordat er andere, nieuwe mensen in je leven zijn
gekomen.
Het was naarmate je opener leefde met anderen dat je veranderd
bent, ‘bevrijd’.
Je hebt jezelf niet bevrijd, op eigen kracht. Je werd, door de
ander, in beweging gebracht, aangesproken, geroepen, geschokt,
op je kop gezet en toen weer op je voeten.
Als het waar is dat je in de loop der jaren heel wat meer mens
geworden bent, dan heb je die weg niet in eenzaamheid afgelegd
maar was je omstuwd door anderen."
Tot zover de tekst uit: "Jij die mij ik maakt”…
Wij, mensen, hebben elkaar nodig.
Zoals God ons nodig heeft om te ervaren wie hij is, zo hebben
wij, in deze wereld, elkaar nodig om te ervaren wie wij zijn.
Door met de ander te zijn kan ik mijn diepste wezen leren
kennen. Niet alleen door mijn vrienden maar evenzeer door mijn
vijanden, die mij een spiegel voorhouden en mij confronteren met
mezelf.
Wij weten ons gedragen door de God die liefde is, die ons
onvoorwaardelijk liefheeft
Ook dat kan Jezus bedoelen met zijn oproep het licht van de
wereld te zijn, elkaar onvoorwaardelijk lief te hebben,
zoals hij ons allen onvoorwaardelijk en onbaatzuchtig liefheeft.
Want nog intenser wordt het licht, als ik put uit de bron van
liefde die in mij is, die in een ieder van ons is, onze
goddelijke kern, die ons allen verbindt die mij in staat stelt
de ander lief te hebben, helemaal zoals die ander is, met zijn
lichte en donkere kanten, die de ander ook in staat stelt om van
mij te houden, helemaal zoals ik ben, in al mijn schamelheid.
Wat breng jij een licht in mijn wereld als jij mij aanziet, mij
roept! Als jij mij aankijkt en zegt: “Ik ben jou zuiverste zelf,
ik begrijp jou, doorvoel jou, het is niet erg als je even geen
licht geeft, niet warm bent Zonder schaamte zie ik jou en
neem jou zoals je bent.” |
LIED: Ken je mij (tekst: Huub Oosterhuis, muziek: Stijn van der
Loo)
Ref: Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ogen die door de zon heen kijken,
Zoekend naar de plek waar ik woon,
Ben jij beeldspraak voor iemand
die aardig is, of onmetelijk ver,
die niet staat en niet valt en niet voelt als ik,
niet koud en hooghartig.
Hier is de plek waar ik woon:
een stoel op het water,
een raam waarlangs het opklarend weer
of het vallende duister voorbij vaart.
Heb je geroepen? Hier ben ik.
Ik zou een woord willen spreken, ooit, dat waar en van mij is
Dat draagt wie ik ben, dat het houdt.
Ik zou een woord willen spreken
dat rechtop staat als mens die mij aankijkt en zegt:
ik ben jouw zuiverste zelf,
vrees niet, versta mij, ik ben…
Ben jij de enige voor wiens ogen
niets is verborgen van mijn naaktheid?
Kan jij het hebben, als niemand anders,
dat ik geen licht geef, niet warm ben,
dat ik niet mooi ben, niet veel,
dat geen bron ontspringt in mijn diepte,
dat ik alleen dit gezicht heb, geen ander.
Ben ik door jou, zonder schaamte, gezien, genomen,
door niemand minder?
Zou dat niet veel teveel waar zijn? |
Stilte
LIED: Geef alle ruimte aan de liefde…
Aramees Onze Vader
Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert,
ik geef U een naam opdat ik U een plaats kan geven in mijn
leven.
Bundel Uw licht in mij, maak het nuttig.
Vestig Uw rijk van eenheid nu.
Uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.
Geef ons wat wij elke dag nodig hebben aan brood en aan inzicht.
Maak de koorden van fouten los, die ons vastbinden aan het
verleden,
opdat wij ook anderen hun misstappen kunnen vergeven.
Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.
Uit U wordt geboren de alwerkzame wil,
de levende kracht om te handelen,
en het lied dat alles verfraait en zich van eeuw tot eeuw
vernieuwt. |
Lichtceremonie
Zegen
Zegen, o Eeuwige, de aarde onder onze voeten.
Zegen, o Eeuwige, de weg waarop wij gaan.
Zegen, o Eeuwige, wat onze ziel verlangt.
Zegen, o Eeuwige, de mensen om ons heen.
Zegen ons, o Eeuwige, in wie wij geloven en op wie wij
vertrouwen.
Zegen ons, o Eeuwige, U die ons kent en bemint, en onze
duisternis verlicht.
Zegen ons, o Eeuwige, U die bron van liefde in ons bent,
Zegen ons, o Eeuwige, vandaag en alle dagen, tot in eeuwigheid,
amen. |
LIED: Blijf met uw genade bij ons… (Taizé)
|
|
